Ik zie de laatste tijd steeds meer Genkenaren worstelen met een verslaving aan het kopen van krasloten. Deze mensen lopen daardoor vaak grote financiële en sociale risico’s.
En toch is de enige voorwaarde om krasloten te kopen dat je 18 jaar moet zijn. Er is verder geen enkele limiet op het totale aankoopbedrag en evenmin is er enige controle op frequentie.
Vergelijk dit eens met het spelen van Bingo: daar gelden gelukkig wel strengere regels. Je moet 18 jaar zijn en moet ook verplicht een identiteitsbewijs kunnen voorleggen. Er is daar ook een limiet op de inzetten, juist om die kwetsbare spelers te beschermen.
De regels voor o.a. Bingo in België steunen op de Kansspelwet van 7 mei 1999 en daaropvolgende uitbreidingen en wijzigingen. Krasloten worden georganiseerd door de Nationale Loterij, een overheidsbedrijf met een eigen wet, want de Nationale Loterij valt onder een apart wettelijk regime en niet onder de Kansspelcommissie. Dit alles staat onder toezicht van de federale overheid, meer bepaald van de minister van Financiën.
Vandaag heeft de Nationale Loterij zo'n 6.500 verkooppunten in België. De verkoop was lange tijd een verhaal van krantenwinkels, maar is de laatste decennia steeds verruimd naar andere handelszaken (supermarkten, tankstations, ...). Sinds 2024 zijn er ook cafés waar de Nationale loterij haar producten aanbiedt. In Limburg waren dat er eind 2024 negen. Ook in Genk is er zo ondertussen ook al zeker één (Café Kompels). Concreet wil dat ook zeggen dat het steeds eenvoudiger wordt om dag en nacht krasloten te kopen. En de Nationale Loterij maakt er dan ook nog 'cadeautjes' van, waarbij krasloten verpakt worden per 10 of 20 euro.
Hierdoor dreigt de situatie te verergeren: dat betekent dat iedereen, zonder limiet of controle, makkelijk kansspelen kan spelen, midden tussen het gewone sociale leven. Dit is gevaarlijk, vooral voor jongeren en kwetsbare inwoners.
Daarom ook dat ik wil vragen of stad Genk, eventueel namens de volledige gemeenteraad, een brief kan sturen naar de bevoegde minister (Jambon). Eventueel met een kopie naar onze Limburgse minister Beenders, waarvan ik lees dat ook hij bekommerd is over gokverslaving.
Graag zou ik aan minister volgende elementen vragen:
1. Waarom hanteert de Nationale Loterij minder strenge regels dan bijvoorbeeld voor Bingo's in cafés?
2. Welke maatregelen kan de Nationale Loterij extra nemen om kwetsbare spelers tegen gokverslaving (kraslotenverslaving) te beschermen?
3. Is het noodzakelijk dat de Nationale Loterij steeds verder uitbreidt met verkooppunten, zeker wanneer het gaat over zeer laagdrempelige plaatsen met een sociaal (nacht)leven?
We moeten de kat niet bij de melk zetten. Onze inwoners verdienen bescherming en duidelijk beleid.